schrijfsels
 

zomer in Haderslev


wanneer je

naast en in me

bijna gloeide

in het warme donker

zag ik hoog

boven

ons dubbele nylondak

kleine witte stipjes

achter mijn ogen

ze waren met zoveel

dat ik al snel

de tel

kwijtraakte: ik kon ze

alleen nog

voelen




op een Harley Davidson


koud

tot op het bot

nu eens god

dan weer

een zot

stalen kooi belet

angsten even

buiten spel gezet




Vader


vlak voor de oude

hemelpoort

wasten engelen

door niemand nog

gehoord

alle vuil- en

moegezworven

woorden wit


en mijn vader

in zijn leunstoel

beide handen

onder zijn nieuwe hoofd

las in het lege boek

vol dorre bladen

de gestorven letters

die een voor een

in het goud

daarin verschenen


ik wist het, riep hij uit

en al zijn bleke vrienden

zwegen

kijk, hier staat het

zijn ogen lichtten even

in zijn ingekeerde hoofd

terwijl hij aarzelend

de blik van God zocht

deze knikte

ik heb altijd in mijn kind 

geloofd




Rouen


mijn angst rook naar

wijwater, gotische hemel

boven ons hoofd

haar gewelf bedolf

de hoop, alweer

niet in staat om de

hele beker leeg te drinken


ogen dicht


jij voerde mij genadig

naar de overkant

het was minder

ver dan ik vreesde




op de kleintjes letten


twee glanzend

aaneengebakken

broodjes

in de schappen

bij ‘s lands grootste

kruidenier

jij

naakt in de zon

je hand op mijn buik

overal vogels

om ons heen

ik hoor de rivier al


bonus?

airmiles?

mevrouw?


TWEE MARIA’S

Links op de foto Maria van Scharrenburg

Rechts Maria van der Wijst







Twee Maria’s uit het Brabantse Volkel, ooit buurmeisjes en dikke vriendinnetjes: Maria van der Wijst en Maria van Hees (door haar huwelijk werd het later Maria van Scharrenburg). Zij woonden tegenover elkaar en waren vanaf hun derde tot en met hun twaalfde jaar onafscheidelijk en meestal aan het tekenen en knutselen. Na de lagere school gingen ze hun eigen weg in het leven en verloren elkaar uit het oog. Hun levenspad verliep totaal verschillend, maar onafhankelijk van elkaar bleven zij ieder op haar eigen manier met kunst bezig.

Maria van der Wijst (Arnhem) schildert stillevens en tekent of schildert portretten. Zo nu en dan hanteert zij de pen. Jaren geleden is zij, puur voor eigen plezier en niet denkend aan een doelgroep of publicatie, begonnen aan een sprookje over een koningspaar. Een verhaal, met een  enigszins bizarre allusie naar haar katholieke achtergrond, dat de titel kreeg:

Krokante Appelflappen zei de Koningin.


Maria van Scharrenburg (Eindhoven) is vooral bekend geworden door haar sprookjesachtige ontwerpen voor borduurpakketten. Samen met haar man runde ze een eigen bedrijf. Later ontwierp zij voor firma’s wereldwijd en ook voor de firma Lanarte.

Behalve ontwerpster is Maria keramiste, met diverse uitvoeringen op haar naam, zoals een tegeltableau voor het jubileum van de koning van Jordanië, door een keramische industrie aldaar in opdracht gegeven, met daarna een opdracht voor een tegeltableau met het portret van zijn zoon.

Via Facebook kregen de twee Maria’s opnieuw contact. Het sprookje kwam ter sprake en Maria stuurde het op aan haar vroegere vriendin. Het verhaal bleek vele beelden op te roepen voor een tekening en het idee ontstond om samen in eigen beheer een boek te maken.

Maria van Scharrenburg kreeg totaal de vrije hand en zo kwamen er vijftien prachtige en sfeervolle tekeningen van de tekentafel, perfect in harmonie met het verhaal.
Behalve het verhaal te illustreren, verstopte Maria - heel subtiel - ook een eigen en soms humoristisch verhaaltje in haar beelden...

Helaas is Maria van Scharrenburg in augustus 2020 overleden.


 

<< terug naar MariaMaria.html

EEN BOEK!

Er ontstaat ook weleens een gedicht...